Ook leuke dingen doen met Boukje
Gelukkig hebben we niet alleen problemen met Boukje. Ik heb haar gekocht van iemand die bruiloften en begrafenissen rijd met zijn mooie koetsen met Friezen ervoor.
Helaas duldt zij geen ander paard naast zich in het span, dus daarom is ze aan mij verkocht. Mijn buurman informeerde of ik geen zin had om haar in te spannen en daar had ik natuurlijk wel oren naar!Dus heb ik een tuig gekocht, de broer van Jo had een wagentje, en we konden aan de gang!
Omdat hij zelf al op leeftijd is heeft hij nu samen met zijn broer al 2 keer het paard ingespannen en hebben we mooie ritten gemaakt. De eerste keer moest ze duidelijk weer even wennen, het was ongeveer 3 jaar geleden dat ze was ingespannen.
De 2e keer ging het eigenlijk vanzelf. Ze bleef netjes stilstaan met optuigen en liep keurig, mooi met het hoofd naar beneden, in ontspanning.
Op een bepaald moment kreeg ik zelf ook de teugels in handen gedrukt en dat was mijn eerste ervaring met het mennen. Ik vond het heel leuk en hoop dat er nog veel ritjes zullen volgen.
Natuurlijk met dank aan mijn buurman Jo van Beers en zijn broer Jos!
Problemen met Boukje!
Sinds 2 jaar heb ik de Friese merrie Boukje. Het is een lief aanhankelijk paard, maar vanaf het begin was ze vrij traag, Ook Suus zehaar achterbenen niet goed onder de massa.
In het begin dacht ik dat het kwam omdat ze hier nieuw was, was daarna DAT ik geen goede ruiter, allerlei oorzaken zocht ik maar wist het toch niet.
Uiteindelijk heb ik haar na kijken door een dierenarts laten. Ze was ook klinisch gekeurd toen ik haar kocht, alles was prima.
Ik heb bloedonderzoek laten doen, mestonderzoek, nogmaals een klinisch onderzoek, de paardenfysiotherapeut heeft haar helemaal nagekeken, ze is ook daarbij gelongeerd, dus eigenlijk heb ik er van alles aan gedaan. Ik ben ook nog een dag naar Lammert Haanstra geweest, daar heb ik nl longeerles rijles gehad, en allerlei oefeningen die goed voor je balans zijn.
Het was absoluut een zeer leerzame dag. Toen liep ze ook wel goed voorwaarts, maar toen ze eenmaal weer thuis was DAT zakte snel weer weg, nu er stond niemand om haar nog een beetje op te jagen.
Inmiddels had ik ook gebeld naar Equestor, om te vragen hoe ik het zadel, dat eigenlijk van mijn vorige paard was, pas kon maken op haar. Het is een Zadel (Pegaso) wat je zelf kUNT aanpassen dmv losse vulstukken. Ze zei DAT ik alle losse vulling eruit kon halen en DAT het dan wel op de Fries zou passen. Dat prei ook zo te zijn.
Later is er nog een Duitse collega van Equestor geweest en ook Zij zei DAT het plakken.
Dus daar maakte ik me nog niet echt zorgel over.Ik had ook nog eens contact met Lammert Haanstra opgenomen en zijn vrouw zei DAT het pAard geen respect voor de zhuilen had. Toen Ik ben een keer met Boukje gaan rijden in het bos en heb haar zeer consequente bijgetikt als ze niet liep, en Toen ging het een tijdje beter.
Ik had ook contact gehad met de oude eigenaar, die zei DAThaar ik misschien beter nog eens kon laten doorrijden op de Handelsstal waar ze was ingereden. Ze is een koetspaard geweest.
Ik heb daar van afgezien toen omdat het erg ver weg was en ik dan het proces niet kon volgen.
Nadat ik een tijd niet had gereden door slecht weer stapte ik weer op. Het ging niet echt lekker en ze schrok op een bepaald moment zo erg van een auto DAT ik eraf knikkerde.
Ik heb tOen het besluit genomen om haar inderdaad te laten doorrijden, maar dan bij de PAARDELARIJ in Hoge Mierde. Daar had ik al eens een pAard trailermak laten maken, en dat was redelijk gegaan. Ik was er niet helemaal tevreden over, ze hadden dus niet geoefend met laden op vreemde plaatsen, en DAT deed ze dus niet, maar tOen is Eef, die ook de trailertraining had gedaan, bij mij gekomen om te helpen. Ik heb het paard later verkocht en de eigenaren verteld dop trailerladen ze het wel geregeld moesten oefenen. Dat kwam er niet van en Toen zijn mijn man en ik nog een middagje wezen trailerladen om ze te helpen. nu kunnen ze het zelf gelukkig.
Ik heb De Paardelarij gebeld, gezegd DAT Het Paard niet goed voorwaarts is en niet op de normale hulpen galoppeerde.
Daar Konden ze wel wat mee, dus op kOrte Termijn heb ik Boukje naar Hoge Mierde gebracht.
Op de dagboekjes van de site kon je alles bijhouden wat ze deden en ik ben bij veel trainingen geweest.
Ook het zadel is gepast en bekeken. het paste wel, maar als het paard meer bespiering zou krijgen kon het wat aan de krappe kant zijn. Ook werd mij aangeraden om de singelstoten naar voren te laten verplaatsen, DAT heb ik dezelfde week nog laten doen.
De aanpak voor het niet voorwaarts zijn bestond uit geweest geven, en als ze inderdaad aanstapte, stoppen en op stal, belonen dus. Dat werd dan stukje voor stukje opgebouwd. Ook werden er grondoefeningen gedaan, om het te bewegen van het achterbeen teverbeteren en er werd gelongeerd. Omdat er een keer een training uitviel omdat er een longeercursus was, mocht ik tegen de kosten van de les de hele dag meedoen met de longeercursus. Dat was leuk en ik heb er veel van geleerd.
Wat mij wel opviel, tot mijn grote schrik, was dat Boukje begon te bokken, en flink ook!
Toen ze zover waren dat ik erop mOest, had ik er behoorlijk schrik van gekregen, ik heb toen een Airparka gekocht, een bodywarmer die zich opblaast als je van het paard valt, en Toen maar erop.
Er was bijna niet op te rijden, ik mocht niet sturen en MOest steeds halthouden gek als ze ging doen van als ik dat aan voelde komen. Een flinke beloning dus voor het bokken! Het was een keer zo erg met het bokken, dat Sara die mij les gaf, zei dat we beter binnen konden gaan trainen omdat ze het niet meer verantwoord vond!
Na 3 weken vond men dat het paard goed voorwaarts genoeg was en ze galoppeerde, dat was inderdaad een paar keer gedaan maar naar mijn gevoel absoluut niet bevestigd.
Ik was helemaal van slag, dat was mijn rustige moedig Fries, die daar met mij bokkend door de bak ging, Moest ik hier mee het bos in in mijn eentje?
Het bokken moest ik mee om leren gaan, dat waren volgens de mensen van de Paardelarij vreugdesprongetjes van een jong meisje, nou, voor mij voelde het dus echt niet zo.
Om daar toch mee om te leren gaan heb ik nog een paar weken losse verminderen gevolgd en ben daar na 3 weken mee gestopt. Ik moest het thuis toch alleen verder doen.
Toen Boukje 2 weken weer thuis was, ik was op een beurs waar een zadelmaker stond en in een opwelling vroeg ik hem van hij eens bij mij thuis wilde komen kijken of mijn zadel wel paste. ik had daar namelijk sterke twijfels over, vanwege het bokken. Eenmaal bij mij thuis stelde hij vast dat het zadel absoluut te klein was en door het verplaatsen van de singelstoten is het nog uitgebreider op de schouders getrokken, er waren inmiddels flinke kuilen ontstaan op de schouders van Boukje. Hij heeft het zadel meegenomen om er een andere boom in te zetten, en adviseerde mij om veel te longeren, balkjes met haar te lopen en niet te rijden. Helaas heeft het 10 weken en veel telefoontjes gekost voordat duidelijk werd dat er geen andere boom in kon. ik heb het zadel toen meteen naar mij terug laten sturen omdat het me allemaal veel te lang ging duren en wat ik eigenlijk wilde was gewoon weer lekker met mijn paardje het bos in!
Dat durfde ik niet alleen, maar wel met een fietser of een ander paard mee.
Ik heb toen gebeld naar het Drunens Ruiterhuis en heb in hun manege zadels gepast op mijn Boukje. Eerst in de binnenbak, later, na Louis, die daar de zadelpasser was gewaarschuwd te hebben, naar de buitenbak. Zoals ik al had verwacht begon ze weer flink te bokken, springen en wegrennen.
Louis gaf me goede Aanwijzingen en wees mij erop dat dat gevaarlijk gedrag was, dat had ik dus Toen bij De Paardelarij toch wel goed gevoeld!
Ik heb toen in de binnenbak een les gehad, waarbij ik ook met een slofteugel heb gereden, en geleerd hoe daarmee om te gaan.Dat moet wel weer afgebouwd worden, maar zo lang het bokken er nog niet helemaal uit is, houd ik hem er nog bij! Ik rijd het paard er niet mee, maar gebruik hem alleen in gevaarlijke situaties. Ik moet zeggen dat na 2 keer gebruiken in de bak ik hem eigenlijk niet meer heb hoeven gebruiken!
Ik heb nu een fijn passend zadel, mijn paard loopt er veel beter onder en ik heb mijn eerste soloritten er alweer opzitten!
We hebben met zijn drieën, mijn vriendin Trix, met haar Tinker Billie, en Ans met Haflinger Mira en ik met Boukje, een heerlijke dagtocht gemaakt in de Loonse en Drunense Duinen. Het was echt een heerlijke dag, en mijn knolletje (1,75 Schofthoogte!) deed het super! Bedankt meiden, voor jullie steun en vertrouwen! En ook mijn zoontje Raymond voor het met mij meefietsen als mijn zelfvertrouwen weer wat laag was.
Maar de PAARDELARIJ? Nooit weer! Als je dingen zegt waaruit blijkt dat het niet goed gaat, dan word er niet naar geluisterd, hints worden genegeerd, en je eigen gevoel over je paard totaal niet serieus genomen. Ik heb in dat ene uurtje meer geleerd van Louis van het Drunens Ruiterhuis, dan in 6 weken van de Paardelarij!
Wil je iets weten, heb je commentaar of opmerkingen over dit verhaal, mail of bel gerust. Paardrijden is een te kostbare hobby om het zo te laten verprutsen!
Inmiddels gaat het weer goed, ik rijd weer lekker in het bos, soms met en soms zonder slof, en sindskort heeft Boukje ook al enkele keren voor een karretje gelopen.
